هدف قرار دادن دانشگاهها تلاشی برای تضعیف سرمایه انسانی و توقف پیشرفت علمی کشور است
دکتر سیدمهدی رضایت ، عضو گروه علوم پایه فرهنگستان علوم پزشکی کشور، با اشاره به حملات اخیر به مراکز علمی و دانشگاهی تأکید کرد: هدف قرار دادن دانشگاهها اقدامی تصادفی نیست، بلکه تلاشی آگاهانه برای تضعیف سرمایه انسانی، ایجاد ناامنی روانی در جامعه نخبگانی و کند کردن روند پیشرفت علمی کشور است.
به گزارش روابط عمومی فرهنگستان علوم پزشکی، دکتر سیدمهدی رضایت در تشریح ابعاد حقوقی، اخلاقی و راهبردی حملات اخیر به مراکز علمی کشور اظهار کرد: نهاد علم در همه جوامع بشری از جایگاه ویژهای برخوردار بوده و همواره مورد احترام قرار داشته است. حتی در جنگهای بزرگ تاریخ، از جمله جنگهای جهانی، دانشگاهها و مراکز پژوهشی به دلیل ماهیت صلحآمیز فعالیتهایشان از حریم امن برخوردار بودند.
وی افزود: در اسناد و معاهدات بینالمللی نیز بر ضرورت صیانت از مراکز علمی و پزشکی تأکید شده است و نهادهایی مانند سازمان ملل متحد و سازمان بهداشت جهانی قوانین مشخصی برای حفاظت از این مراکز دارند. با این حال، آنچه در حملات اخیر مشاهده میشود عبور آشکار از این قواعد و هنجارهای بینالمللی است.
عضو گروه علوم پایه فرهنگستان علوم پزشکی با اشاره به آمارهای منتشر شده درباره این حملات گفت: بر اساس گزارشهای رسمی که به تأیید وزارتخانههای علوم و بهداشت رسیده است، در روزهای اخیر بیش از ۱۵۰ مرکز دانشگاهی، مؤسسه آموزشی و حتی برخی شرکتهای دانشبنیان مورد هجمه قرار گرفتهاند.
دکتر رضایت با اشاره به آسیب دیدن برخی دانشگاههای بزرگ کشور از جمله دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشگاه صنعتی اصفهان و تعدادی از دانشگاههای علوم پزشکی تصریح کرد: خسارات قابل توجهی به ساختمانها، آزمایشگاهها و تجهیزات آموزشی وارد شده است.
اگر تدابیری مانند برگزاری کلاسهای مجازی و همزمانی بخشی از این حملات با تعطیلات نوروزی وجود نداشت، احتمال بروز تلفات انسانی در محیطهای دانشگاهی بسیار بالا بود.
وی در تحلیل چرایی تمرکز بر دانشگاهها گفت: دانشگاهها کانون تربیت نیروی انسانی متخصص و نخبگانی هستند که نقش مهمی در اقتدار علمی و فناوری کشور دارند. از این رو، هدف قرار دادن این مراکز میتواند با هدف تضعیف زیرساختهای علمی و انسانی کشور صورت گیرد.
این استاد دانشگاه همچنین با اشاره به ابعاد روانی این اقدامات افزود: هدف این حملات تنها تخریب فیزیکی ساختمانها نیست، بلکه ایجاد ناامنی روانی در میان استادان، پژوهشگران و دانشجویان نیز دنبال میشود؛ به گونهای که حضور در محیطهای علمی با نگرانی و اضطراب همراه شود.
دکتر رضایت در پایان تأکید کرد: جامعه علمی کشور همواره نشان داده است که با وجود فشارها و محدودیتها مسیر تولید علم و تربیت نیروی انسانی متخصص را ادامه خواهد داد و این سرمایه انسانی یکی از مهمترین عوامل پیشرفت و اقتدار ملی به شمار میآید.
